Friday,
June 04, 2004
***
وقتي
هيچ چيز سر ِ جايش نيست ، آدم فقط يك راه دارد : فحش دادن . قاضي مرتضوي ِ اَن نمي
فهمد يا نمي خواهد بفهمد كه : مادر جنده ! بيست و پنج سال - سي سال پيش ، چه كسي به
نابجاي ِ جگر گوشه ي ِ حسين ِ تو معامله ي ِ خر حواله مي داد ؟ ( البتّه ما ، فحش
به كنار ، ممنونيم از ولد ِ دُبُر ِ فاطمه – خميني ِ سلام الله – كه آورديمش تا به
اينجا برسيم . عالي عمل كرد ! ) از سه چهار سده يِ اوّل ِ بعد از هجوم ِ نمايندگان
ِ مرگ و ويراني ، پيروان ِ رسول ِ اهريمن : محمّد ِ نبي الله ، كه در آن شبانه روز
شمشير مي زديم و به كتاب هايمان سراپاي ِ دين ِ اهريمن را به كوب مي بستيم كه بگذري
، تا پيش از مشروطه خيلي كم فحش داده ايم ؛ يعني فحش دادن هايمان گروهي و يكجا
نبوده و مثلاً به يك باره « عبيد » ي پيدا مي شده و زير و زبر ِ دينتان را كير
باران مي كرده . در مشروطه روشناي ِ شگفتي بر ايران تابيد . آشنايي با دنياي ِ
زندگار از يك سو و بازنگريستن به آنچه در اعصار ِ كهن بوده ايم ، از سوي ِ ديگر ،
ما را به اين انديشه كشاند كه عامل ِ اصلي ِ بيچارگي ِ ما چيزي نيست جز اين دينِ
نكبات ِ الهي . ( گيرم كه اغلب بر آن نام ِ خرافات مي نهاديم ! مگر اسلام چيزي جز
خرافه است ؟! )
رضا شاه ، كه يكي از مدرن ترين انسان هاي ِ روزگار ِ خويش بود ، اسلام زدايي را از
انديشه به كردار درآورد . امّا متأسّفانه توده ي ِ مردم – كه در بي سوادي ِ هولناك
ِ سده هاي ِ پي در پي ، بخش ِ اصلي ِ مغز ِ خود را از دست داده بود – نتوانست با
جنبش ِ نوين ِ ايران به پيشاهنگي ِ وي ، همراه گردد . آخوند توانست با حربه ي ِ شوم
ِ هميشگي اش : مظلوم نمايي ، رخنه ي ِ خود را در انگاره ي ِ ما فراخ تر و عميق تر
سازد . ( اين موضوع ِ بسيار مهم را نيز نبايد از ياد برد كه بعد از جنگ ِ اوّل ِ
جهاني ، اروپا كه در تمامي ِ سده ي ِ نوزدهم در حجمي وسيع به نقد ِ اسلام مي پرداخت
، اينك نيازش دگرگون شده بود : عثماني – كه قرن ها باعث ِ شكنجه ي ِ اروپا بود از
هم پاشيده بود ؛ و با نابودي ِ آن ، مردمان ِ آن بخش از خاور ميانه كه از سلطه ي
ِامپراطوري ِ رسمي ِاسلام بيرون رفته بودند مي بايست در خواب ِ قرون بمانند . اسلام
كه به عنوان ِ محرّك امپراطوري عمل مي كرد اكنون مي توانست لالايي ِ بسيار خوبي
باشد . پس اروپا به شيوه هاي ِ بسيار پوشيده و زيركانه به رشد ِ اسلام ياري مي
رساند ؛ و چنين بود كه تلاش هاي ِ رضا شاه در ايران ، و آتاتورك در بازمانده ي ِ
عثماني به فراموشي سپرده شد . )
شنيده ام كه كسروي يا تقي زاده ، يكي ازين دو ، گفته اند : ايران يك بار به طور ِ
كامل و باصطلاح تا دسته به آخوند بدهكار است ! و اين كاملاً درست بود. در بهمن ِ
پنجاه و هفت ، بدهي ِ خود را به تمام و كمال پرداختيم و بيست ميليون آدم داد زديم :
روح ِ مني خميني . شاه ، محمّد رضا شاه ، را كه نمونه ي ِ بارز ِ انسان ِ ايراني
بود فديه داديم تا يك بار و براي ِ هميشه تكليف ِ خود را با دين ِ اهريمن يكسره
سازيم : بيا محمّد ِ نبي الله ، بيا علي بي طالب ، بيا حسين بن علي ! بيا بر سرير ِ
پادشاهي ِ ايران بنشين كه هزار و چارصد سال است بيخ ِ گوشمان وز وز ِ فلاح مي كني ؛
بيا خستر ِ آسماني، بيا و ما را رستگار كن !
و اينك حشره ي ِ بي مقداري چون آخوند مرتضوي نمي فهمد كه اين بار را ديگر اسلام
گوزيده است !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
#
posted by
yazid @ 4:28 PM 1
comments
#
Saturday,
June 05, 2004
***
باز هم
ملحدانه
شمر
جان ! رفتم حرف هاي ِ حسين ِ درخشان را خواندم . نبايد بچّه ي ِ بي راهي باشد . فقط
دو كودني ِ بزرگ دارد : يكي اين كه هنوز آخوند و اسلام را دو چيز ِ مختلف مي پندارد
! دوّم اين كه تصوّر مي كند كه در برابر ِ اين دو چيز ِ يگانه ، مي توان شِف شِف
كرد !
هي درخشان ! گمان مي كنم اگر نامت را به « خولي ِ درخشان » تغيير بدهي ، از شرّ ِ
اين دو پارگي ِ مضحك رها مي شوي . حيف ات نمي آيد ؟ در اين جمع – كه من تازه به آن
پيوسته ام – يك خولي ِ پرزور كم داريم . تو كه در هر صورت اعدامي هستي . بيا ديگه
بچّه كوني . تا كي بايد منتر ِ اين دين ِ كثافت باشيم ؟؟؟
*
كون ِ تمام ِ مسلمين ، بر سر ِكير ِ شمر شد
مادرك ِ الاهتان منتر ِ كير ِ شمر شد
*
شمر جان ! كون ِ مسلمين بادا
روز و شب ، صاف ، بر سر ِ كيرت
اهل ِ تقوي ، به قاف ِ آن بند اند
باد آن قاف بر سر ِ كيرت
*
و ابو طاهر ِ سعيد ، چون به لحسا آمد ، هر كجا كه مُصحف ها بود از قرآن و تورات و
زبور و انجيل ، همه در صحرا افگند ، و گفتي : « در دنيا مردمان را سه كس تباه كردند
: شباني و طبيبي و شترباني . و غيظ ِ من از شتربان بيشتر است ، كه از ديگران
مشعبدتر و سبك ْ دست تر و محتال تر بود . » و خواهر و مادر و دختر را مباح كرد ، و
حجرالاسود را دونيم كرد و بر دو كرانه ي ِ چاه ِ آبخانه نهاد . چون بر سر ِ چاه
نشستي ، يك پاي بر اين نيمه سنگ نهادي و يك پاي بر آن نيمه . و فرمود تا بر
پيغامبران آشكارا لعنت كنند .
( خواجه نظام الملك ؛ سياست نامه . چ جعفر شعار ، ص 276 )
#
posted by yazid @ 5:21 PM 0
ccomments
#
Sunday,
June 06, 2004
***
باز اين
مادر كسي ها
باز
اين مادر كسي ها گويا سر به سر ِ سردار ِ رشيد ِ ما گذاشته اند . ها مرتضوي ، گويا
كسّ ِ آبجيت خارشك داره كس بي بي ! بزودي خارششو كم مي كنم . فقط يه يك دو ساعتي
كار داره و خرجش دو سيگار ِ بنگ و چار استكان عرقه مادر لوند. بزودي بگير كه
آمددددددددددددددددد........
غربونتم شمر جون
#
posted by
yazid @ 6:39 PM
#
Monday,
June 07, 2004
***
كاكو
جانم شمر ، كجايي؟
خُسن جون
بهت بدهكارم ؛ امّا بذار واسه يه وخت ِ ديگه . فعلاً مي خوام دو سه قطعه برا كاكو م
شمر بگم .
( به طريقه ي ِ بابا طاهر ِ كون برهنه )
كجايي شمر ِ ملعونُم ؛ كجايي ؟!
كجايي ، يار ِ هم ْ كونُم ؛ كجايي ؟!
مگر رفتي بناگَه زير ِ ديفال
نمي دونُم ، نمي دونُم ، كجايي ؟!
*
ولي ، مو وُ تو گر ديفال بِرُومُون
بِتُمبُونَن ، نگرديم واز ازي كون
خصوص آن كون كه از آل ِ عبا بي
دو لنگ ِ بانُوانِش ور هوا بي !
*
ترا فيلتر كنند و مو بشينُم ؟
الهي خير از كيرُم نبينُم
- همي گايُم مُزار ِ مسلمين را
كه تا آزادي ِ كاكو م ببينُم !
*
ببينُم شمر ِ مو آزاد گشته
چُلِش ور خاسته ؛ فولاد گشته
دوبارَه مي زنيم ور كربلا ، كير
كه وقت ِ گاد و گاداگاد گشته !!
(
يزيد بن معاويّه )
19/3/83
( يار ِ هم ْ كون ، يعني رفيق ِ لواط ؛ يعني دو نفر كه با هم به كون كردن مي روند .
زير ِ ديفال رفتن – قبلاً واسه شمر كامنت داده بودم كه : هي شمر ! نمي ترسي ديفال
روت خراب شه ، كه لواط مي كني ؛ آنهم با نوادگان ِ پيغمبر !؟
و دوستي كه مبتلا به بهانه گيري است ، بند كرد كه تو باعث ِ ترس ِ شمر شده اي . و
من پاسخي نداشتم كه
بدم !!! اين هم از هزار و يك زور زدن ِ ما كه در شعرمون صناعت
به كار برده ايم !!!!!!!!! )
#
posted by
yazid @ 4:39 PM
#
Friday,
June 18, 2004
***
سيستمي رو كه از ميشل هافمن ( شعبه ي مارسي ) خريده بودم و گارانتي ِ دو ساله ش
تموم شده بود ، يه هفته پيش – منهاي ِ هارد – انداختم زباله دوني . اينه كه يه
مدّتي بي سفت ْ اَوزار مونده بودم و دس به كير ! خواهيد بخشود ! گفتم تا نرين پشت ِ
سرم تُو كامنت ِ كاكوم
شمر
و گل ام
خُسن جون ، بگين :
يزيد گوزيد . خير ، فعلاً تا جايي كه ما خبر داريم ، اين اسلامه كه سفت و سخت ،
اين دفه رو ديگه گوزيده .
و امّا المثل : يكي بود يكي نبود . يه پسري بود 16-15 ساله . مي خواست از شهرشون
بره ده ِ خالوش . رفتش كنار ِ جادّه . هي وايستاد ، ماشين نيومد . تا آخرش يهو يه
كاميون ترمز كرد : كجا پسر جون ؟ گفتم : ده ِ شمرون ؛ كرايه تونم هر چي باشه مي دم
. گف : بيا بالاتر. رفتم رو ركاب . گف : سُوارت مي كنم ؛ كريه هم نمي خواد بدي .
فقط يه شرط داره . گفتم : چه شرطي ؟ گف : اگه بگوزي ، مي كنمت . يه كم ناراحت شدم (
تُو دلم داشتم فكر مي كردم كه شده من تُو كاميون بگوزم ؟ ديدم ... خير ) گفتم :
ok ، و با اطمينان رفتم بالا ؛ نشستم و راه افتاديم. رانندهه سبيل نداشت
؛ جارو بود . داشتم با خودم مي گفتم : جل ّ الخالق ، كه يهو قيچ چ چ چ ... ، ترمز
كرد : گوزيدي ؟
دسپاچه شدم اوّل و ، بعد گفتم : نه ، كِي ، اصلاً .
گف : باشه . و راه افتاد . شك كرده بودم ؛ امّا مطمئن بودم كه همه ي ِ عمرم ، الّا
تُو مسجد نگوزيده م . بعد ياد ِ شبي افتادم كه يه بچّه تُو روضه گوزيد .... كه
يكدفه دوباره : قيـ....... چ چ چ چ چ .
گوزيدي ي ي ي ؟
گفتم : نه ، كِي گفته ؟ كَي ؟ كجا ؟
گفت : خيل ِ خب پسر جون . باشه . خيالي نيس .
و راه افتاد . رفتيم و رفتيم و رفتيم . و همينجور مي رفتيم . نيم ساعتي شد ، يهو
راست پيچيد تُو يه پاركينگ ، فرمونو صاف كرد ؛ قيـ چ چ چ ِ مختصري و ، بعدِش : چَس
س س ، پَس س س ، فَس س س . ترمز دست كشيد و ، رو كرد كه : اين دفه رو ديگه حتماً
گوزيده ي .
*
بقيّه ي ِ ماجرا رو هم كه خودتون شاهد بودين ! والله بالله ما نگوزيديم آآآآ !
#
posted by yazid @ 4:16 PM
#
***
يزيدم
كير ِ
من و
خُسن آقا
تو كسّ ِ خواهر و مادر ِ همه ي ِ اين يك ميليارد و نيم مسلمين (
شمر ِ گُل ام ! كير ِ تو ، فراي ِ كير ِ من و
خُسن جونه ؛ پس ، تا دسته ، باد ، به كسّ ِ ننه ي ِ كُسي ِ هر چي اهل ِ ايمانه ) ؛
و كير ِ
نضر بن حارث
تُو مُهر ِ نبوّت ِ رسول الله !!!!!
هي ! گفتم كه به زودي آب تُو بيتت مي كنم . بگير بذار تو كُسّ ِ آبجيت :
اي مرتضوي ! بس كه به تو خنديدم
گوزيدم و از گوز به خود پيچيدم
وانگه چو مزاج ِ من اجابت فرمود
با قيف ، ميان ِ قاف ِ قرآن ريدم !
*
به اقتفاي ِ غزل ِ استاد ِ كُس بازي ؛
مولانا هافز ِ شيرازي :
بنگريد اي مسلمين ! افتاده تُمبان ِ شما
كير ِ كفرم شخ شده بر كون ِ عريان ِ شما
كير ِ كفرآلود ِ ما تا بيخ خواهد رفت توش
زانكه تُف كرديم اينك كون ِ ايمان ِ شما
تا كشم بيرون ز كون ِ كشورم اين چوب ِ دين
ريده ام با قيف اندر قاف ِ قرآن ِ شما !
22/3/1383
يزيدم
#
***
يه جايي
، چندي قبل ، چن تا شعر ِ مشت ديدم كه والشّيطان گوينده ها ش اوستاي ِ من حساب مي
شن . دمشون گرم و كيرِشون شخ باد واسه «به زودي كون ِ ايسلام » !
( 1 )
اهل اسلام از کران تا بی کران زنقحبه اند
از بزرگ و خرد ، وز پیر و جوان زنقحبه اند
می توانی دیدشان ظاهر به سان ِ آدمی
لیک نیک ار بنگری ، بینی که هان زنقحبه اند
این نه آن زنقحبگی کز زن به گردن بار شد
بلکه اندر اندر گوهر و معنی ّ ِ جان زنقحبه اند
چار گوهر ، آخشیجان ْشان ز لونی دیگر است
یعنی از بنیاد ِ امر ِ کن فکان زنقحبه اند!
مذهب ِ جبر آن که دارد یا قَدَر ، هر گون که هست
شیعه و سنّی همیدون هردوان زنقحبه اند
از حقیری کاو گذارد عمر با صد جاکشی
وآن که بنهد پا به فرق ِ فرقدان ، زنقحبه اند
اختصاصی نیستش با روم و ری ، بلخ و عراق
کز در ِ چین تا به حد ّ ِ قیروان زنقحبه اند !!!!!
( 2 )
باده با کفر چون شود دمساز
دیده ی ِ کور ِ کیر گردد باز
تا ببیند چها برو رفته
کیر ِ دین تا کجا فرو رفته
خشمگین گردد و مرا گوید
خیز ، کاین کیر طعمه می جوید
گویم ای سر به راه ِ دین داده
سرورم ! بنده هست آماده
مصلحت ، کیر را غلاف کنم
در نهان قصد ِ صد خلاف کنم
گویم اوّل به حضرت ِ آدم
که زن ات را به کیر ِ خر گادم
گر تو جاکش، نبودی از آغاز
چاک ِ کون ِ خدا نمی شد باز
کاینچنین ریدمان ِ سخت کند
اینهمه (ان بیا) به تخت کند
زآن سپس نوح را به کشتی ِ خویش
بنشانم ، گرفته اندر پیش
تا گلوی اش ذکر فرو کرده
هی درآورده ، باز تو کرده
تا بداند که حرف ِ یاوه ی ِ مفت
بر سر ِ کیر ِ من نباید گفت !
پس بیایم به سوی ِ ابراهیم
بنده ی ِ کون دریده رب ّ ِ رجیم
گویم ای بچّه کش ، کثافت ِ رذل
خایه ام کرده ام به مام ِ تو بذل
بت چه دانی که چیست ای نادان
ریش گاو ، ای رییس ِ کون ِ خران
کس کش! آن بت نگار ِ زیبا بود
بهر ِ آرامش و تماشا بود
...
لوط را هم فرو برم ذکری
ذکری خرزه تر ز کیر ِ خری
گویم اش کس کش این چه کارت بود ؟
ترک ِ کون از چه رو شعارت بود ؟
گر كه كون از براي ِ گادن نيست
ميل ِ كيرم به كون ِ تو از چيست ؟!
نه مگر خود بزاده ای از کون
ای خدا زاده ی ِ ذلیل و ذبون ؟!
...
( دمباله ش بعداً سروده می ره ! )
( 3 )
ملّتی هستیم صد رحمت به خر
بلکه از خر صد طویله پیش تر
خر کجا عکس ِ کسی در ماه دید ؟
خر کجا این سان به عقل ِ خویش رید ؟!
خر ندارد طاقت ِ بیست و سه سال
سر به کون ِ خویش کردن در مبال
عذر می خواهم ز خر ، این تهمت است
خر سراپا غرق ِ انسانیّت است
خر کمال ِ عقل باشد ، بی گمان
در بر ِ بی عقلی ِ ما مردمان
این شنیدستی که اندر جبهه ها
خر نمودستند روی ِ مین رها ؟
چون خر ِ اوّل ز مین پوکید ، تفت
جمله ي ِ خر ها بجستند و برفت
از جوانانمان دو صد خر ساختند
جای ِ خر بنگر چه سان جان باختند
روی ِ مین رفتند و شد جمله شهید
کس شهید ِ راه ِ خر این سان ندید
…
آه ازاین بی چارگی از دست ِ دین
نیستی می بارد از این هست ِ دین
این چه دین است از شما ، ایرانیان ؟
گاد باید مادرانتان را عیان
کشوری کردید ویران بهر ِ دین
زندگان ِ مرده اید از زهر ِ دین
ای ذکر در اعتقاد و دینِ تان
کیر ِ خر در مذهب و آیینِ تان
مذهب و آیینِ تان را گادَمی
هم شما ، هم دینِ تان را گادَمی
اولیاتان را برون آرم ز گور
یک به یک گایم به کیر ِ خر، به زور
اوّل از شخص ِ رسول الله کنم
این ذکر در کون ِ او کوته کنم
زان سپس گایم علی ّ ِ مرتضی
بوالشکم ، آن مردک ِ پرخواره را
قاتل ِ بالفطره ، مغضوب ِ بشر
خیک ِ یاوه ، مایه ي ِ صد گونه شر
با ابوبکر و عمر ، عثمان ، همی
آزمایم این سر ِ پیکان ، همی
شیعه و سنّی ، همیدون ، هردوان
گاد باید ، ایّها الایرانیان
برده اید از یاد تاریخ ِ عرب
آن هجوم ِ شوم و آن رنج و تعب ؟!
وآن که سیصد سال خون ها ریختند
در زن و فرزندتان آویختند ؟!
کشوری آباد ، شد ویرانه ای
تا که جان گیرد دد ِ دیوانه ای
سوختند از ما هزار و یک کتاب
تا کتاب ِ نکبتش گردید باب
ای شما و دینِ تان ، ننگ ِ بشر
کشوری بر باد شد زین دین ِ شر
دین ِ نکبت ، نکبت آرد ارمغان
تیرگی زاید سیاهی ، بی گمان
...
گر دل ِ الله از غم خون شود
ور مَلَک صد بار درد ِ کون شود
باید این دین کرد بیرون از جهان
تا رود در فرج ِ امّ ِ تازیان
...
نی نی ، این کار ِ جهانی نیست این
مقصد ِ ما هست این ایران زمین
گر شود خود پاک ایران ، زین لجن
گو عرب این گُه به فرق ِ خود بزن
بس هزار و چارصد سال ِ سیاه
زندگی ّ ِ ما نمود این دین تباه
لیک اکنون راست تابد این فروغ :
گُه به گور ِ دین ِ رسوای ِ دروغ !
م . بامداد
اسفند 1381 هجري ِ خورشيدي .
به سراینده ی ِ اشعار استوار ِ ( اهل ِ اسلام ... ) و ( باده با کفر ... ) پیشکش می
کنم !
http://mojde.netfirms.com/
#
posted by
yazid @ 2:39 PM
#
********
***
يزيدم
باس ببخشين آ ، اين
يارو تمپلت هميجوري كمپلت آزار مي ده .
خُسن جون
اگه لطف كني يه قالب ِ خوب
به سليقه ي ِ خودت برام بسازي ، با همه ي ِ مخلّفات : لينكستون ، و از همه مهم تر :
كامنت [ كار بديه كه عاشقان ِ پس و پيش دريده - بريده ي ِ اهل البيت نتونن فحش
بكشن به زير و زبرم ! ] يگ دانه ترانه ي ِ لوكس پيش ِ من داري .
**
اينارو قبلاً تو كامنت ِ كاكو
شمر
داده بودم ؛ گفتم شايد به درد ِ ديگروني هم بخوره . چي مي شه مايم گُه گاهي نوحه اي
بريم ؛ يعني برينيم ؟!
حسين حسين ، حسين واي
مظلوم حسين ، حسين واي
شمر و
يزيد ِ ملعون
گادند اهل ِ بيتت
مظلوم حسين ، حسين جان
آغام حسين ، حسين جان
خوليّ ِ بي مروّت
آن بدترين ِ امّت
كون ِ سكينه كرده
صد بار پاره پاره
مظلوم حسين ، حسين جان
آغام حسين ، حسين جان
وبلاگ دارن اينا
آغام حسين ، حسين جان
بگو درش ببندن
آغام حسين ، حسين جان
مرتضوي كجايي ؟
وبلاگا رو مي پايي ؟!؟
كونت به كير ِ جدّم
باز فحش مي دن كه هردم
آغام حسين ، حسين جان
مولام حسين ، حسين جان
حسين جان
حسين جان
پست شد به دست ِ خودمون :
يزيد بن معاويّه ؛ في يوم ِ امروز : سيّم ِ تير ِ 83
#
********
***
يزيدم
آگهي :
برخی از جگران ِ من - به ویژه از دختر خانم ها و خانوم ها - قطعاً به بنده و دیگر
بزرگواران ملاحده ی ِ جدید :
شمر ِ گرامي ،
خُسن آقاي ِ گل ،
شيطون جون ، خضرت آيت الله :
المجلّق ، و بسیار گرامیان ِ دیگر ، اعتراض دارند که چرا دهان که باز
می کنیم « کیر » می بارد ؟! ( عزیزی از ساکنان ِ دارالکفر ، همین اعتراض را
کامنتیده بود به
شمر الدّولة و الدّين .)
از
همگان خواهش می کنیم که این چند سطر ِ اکفرالکُفَراء فی الدّین
يزيد
بن معاویّه
را به دقّت بخوانند و اگر باز اعتراضی بود به کامنت ِ
خُسن جون یا
شمر الدّوله بروند ، چون ویبلاگ ِ
ما
هنوز از این نعمات برخوردار نشده :
خوشگل خانوم !
تربچه جون !
برابری ِ زن و
مرد به این معنی نیس که زن مرد بشود و مرد زن گردد ؛ یعنی نه این است که من بروم یک
دانه کُس ِ خوشگل به بالا یا پایین پای ِ کیرم بکارم ، یا شما بروی بیر دانه چماق
به بالا دست یا پایین دست ِ کُس ِ نازنین ات اینستال کنی هاردواراً !!
در این که «
زن » و « مرد » دو جنس اند از یک چیز ، شکُی نیست .
من کیرم را به
کُسّ ِ خواهر و مادر ِ هر چی علیه السّلام است ، حواله می کنم ؛ آیا تو هم باید کُس
ِ خود را به کیر ِ برادر و پدر ِ هر چی علیه السّلام است حواله دهی ؟! این که نمی
شود . همان کیر ِ ما را که می خورند برای ِ هفت پس و پیششان بسنده است .
تو باید - یا
: می توانی ، اگر بخواهی - خود را عریان کنی ، تا اسلام برافتد . شکّی نیست که اگر
من خود را عریان کنم ، کار ِ بیهوده و مضحکی است !
می بینی که
راه ِ نبرد ِ با اهریمن ، برای ِ هر یک از ما دو انسان - زن و مرد - تفاوت ِ اساسی
دارد . پس به من گیر نده ، و برو کُستو بذار تو وب شات . گرفتید همگی ؟!
مولاتون :
یزید
چهارم ِ تیر ِ 83
پست شد به دست ِ
خودمون : یزید
بن معاویّه ؛ فی
یوم ِ امروز آدینه ، پنجم ِ تیر 83 ، ساعت ِ ؟
#
********
***
يزيدم
به
مناسبت ِ زاد گوز ِ
زینب ِ کبرا
:
حضرت ِ
زینب ز مادر زاد باز
تا خورد در کربلا کیر ِ دراز
شمر
و خولی آب در کونش کنند
بر جمال ِ کیر ، مفتونش کنند
بیند اولاد ِ حسین الجّاکشین
با در ِ تر اوفتاده بر زمین
تر شده خاک ِ زمین از خونشان
پاره گشته کُس ، دریده کونشان
نوحه گوید بهر ِ کون ِ اتقیا
بر کس اش خندند خیل ِ اشقیا
...
#
***
حکایت
:
گویند که
چون ز کربلا رفت
آن قافله ی ِ اسیر تا شام
در بارگه ِ یزید ، زینب
فریاد کشید و داد دشنام
زیر و زبر ِ یزید را گفت
هم شرم نکرد از در و بام
بشنید یزید و ، گفت : باری
حق داری ؛ ازآن که سوگواری
لیکن ، تو بیا بگو به بنده
ای دختر ِ بدترین درنده
گر زانکه قضیّه بود وارو
می کرد برادرت ورق رو
پیروز بُد او و بنده مغلوب
در مقعد ِ من نبود صد چوب ؟
بر همسر ِ من جفا نمی کرد ؟
کون و کُس ِ او ، هوا نمی کرد ؟
سیّد ز کمر درو نمی ریخت ؛
مافنگی و زشت و کوژ و بد ریخت ؟!
وانگاه نمی فروخت او را
چون مست که بشکند سبو را ؟
با خواهرکان ِ من نمی خفت ؟
پیش و پس ِ جمله را نمی سُفت ؟
اولاد ِ ذکور ِ من نمی کُشت ؟
اولاد ِ اُناث ِ من نمی گاد ؟
وانگه همه را به تیغ ِ خونریز
جامی ز می ِ اجل نمی داد ؟
هفتاد و دو پشت ِ من نمی سوخت ؟
خود یک میلیون دهان نمی دوخت ؟
بر باد نبود خان و مان ام ؟
کافی است برا ت ، یا بخوانم ؟!
از این همه ، ما یک از هزاریم
کی این همه زشت و نابکاریم ؟
*
زینب به لبان ِ همچو قهوه
یک عشوه نمود ، اِند ِ شهوه :
کای خورده فریب ِ زَرق ِ کَهگِل
حق بود برادرم ، تو باطل !!
سوم و
چهارم ِ تیرماه 83
پست شد به دست ِ
خودمون : یزید بن معاویّه ؛ فی یوم ِ امروز آدینه ، پنجم ِ تیر 83 ، ساعت ِ ؟
#
يادآوري :
اي خواننده ي ملحد !
لابد به ياد داري كه زماني ( در اوايل تير ماه ) به علّت « تمپلت نافهمي » و «
وبلاگ نشناسي » يزيد بن معاويّه ، وبلاگ دچار پريشاني شد و ناچار شدم كه قلفتي
پوست بيندازم . همه ي پست هايي را كه تا آن زمان كرده بودم ، يكجا به آدرسي
ديگر سپردم ، كه اكنون در آن هستي ! ( البتّه نه با اين كالبد )
اينك كه پروردگارم شيطان ياري نموده و براي اصل وبلاگ « يزيدم » كالبدي نو
فراهم شده ، بهتر ديدم كه همزمان با اين دگرديسي ، دستي هم به سر و روي ِ «
يزيد نخست » بكشم . چنين - يا بلكه ايدون - شد كه : از همين كالبد نو ، يكي هم
به « يزيد ِ نخست » اختصاص يافت :
1 - همه ي نوشته ها را همان گونه كه بود به اين كالبد آوردم ؛
تنها با يك تفاوت ، و آن اين كه در اين ويراست ترتيب زماني از بالا به پايين
است .
2 - براي نوشته ها نمايه اي
آوردم ، با لينك .
در بالاي هر نوشته نيز سه
ستاره اي هست ( و گاه يك ستاره ) براي بازگشت به نمايه .
3
–
در پايان هر نوشته ، يك نشاني ( لينك ) درج شده ( با نشانه ي # در گوشه ي چپ )
، تا لينك دادن به هر نوشته ميسّر باشد . ( چون لينك هاي اصلي خود بلاگ اسپات
به هم خورده و كيري شده
! نمي دانم لينك ها كار
خواهد كرد يا نه ! )
4
–
براي سيستم « كامنت » هم فكري خواهم كرد . ( شايد از هالو اسكن )
UP
يزيدم
